Prognoza sezonowa temperatur dla lutego dostarczana w oparciu o dane Copernicus Climate Change Service (C3S), przewiduje nieznaczną anomalię dodatnią względem średniej wieloletniej (rzędu 1°C), związaną z ociepleniem przewidywanym pod koniec miesiąca.
Miesięczne anomalie parametrów meteorologicznych pokazują różnicę między prognozą na dany miesiąc a średnią z wielolecia, anomalię temperatury przedstawia Rys.1.
W przypadku opadu atmosferycznego w skali całego miesiąca nie są przewidywane jego ponadnormatywne wartości, a anomalia opadu w nie wykazuje dużego zróżnicowania przestrzennego,
Jeśli chodzi o ujęcie tygodniowe w prognozie sezonowej temperatury, nadchodzący tydzień przedstawia obraz dość zbliżony do typowej klimatologii Polski, czyli najchłodniej na północnym wschodzie kraju i wysoko w górach a najcieplej na zachodzie i południu co przedstawia Rys. 3.
Z kolei koniec lutego w naszej prognozie tygodniowej zapowiada się wyraźnie cieplejszy niż początek miesiąca co przedstawia Rys.4.
Podejście badawcze w oparciu o modelowanie w niektórych przypadkach generuje pewne niedoskonałości w obliczeniach, dzieje się tak szczególnie w przypadku ujęcia w prognozie sezonowej zjawisk skrajnych, takich jak ekstremalne mrozy, których aktualnie doświadczamy.
W tym kontekście warto zobaczyć szerszy obraz przewidywań dot. temperatury w nadchodzących tygodniach, zestawiając naszą prognozę sezonową (dane C3S), z operacyjną prognozą ECMWF.
W końcowych dniach prognozy (model AIFS ECMWF) widać, że pogoda zacznie się zmieniać: zimowy wyż nad północno‑wschodnią Europą odsunie się od granic Polski, a jego miejsce zajmą silne niże znad Atlantyku. Przyniosą one do naszego kraju wilgotniejsze i cieplejsze powietrze (Rys. 5).
Prognoza AIFS ECMWF:
Więcej o modelu AIFS, czyli pierwszym w pełni operacyjnym, otwartym modelu prognoz AI uruchomionym przez ECMWF (od 25 lutego 2025 r.) w dokumentacji:
https://confluence.ecmwf.int/display/FCST/Implementation+of+AIFS+ENS+v1