Biuletyn C3S – ciepły marzec w Europie i wzrost temperatury oceanu

Marzec 2026 r. był jednym z najcieplejszych w historii pomiarów. Według danych reanalizy ERA5 średnia globalna temperatura powietrza przy powierzchni Ziemi wyniosła 13,94°C, co oznacza czwarty najcieplejszy marzec w historii oraz wartość o 1,48°C wyższą od średniej dla okresu przedindustrialnego (1850 – 1900).

W Europie był to drugi najcieplejszy marzec w historii pomiarów. Średnia temperatura wyniosła 5,88°C, czyli 2,27°C powyżej normy z lat 1991–2020.

Najwyższe anomalie dodatnie odnotowano w północno-zachodniej Rosji, północnej Fennoskandii i krajach bałtyckich. Niższe temperatury względem normy wystąpiły w Turcji, południowej Europie oraz części Islandii.

Warto zwrócić uwagę na wyraźny kontrast względem lutego 2026 r., który należał do najchłodniejszych w Europie w ostatnich latach.

Poza Europą odnotowano bardzo wysokie temperatury m.in. w części Stanów Zjednoczonych i Meksyku, gdzie wystąpiła wczesna fala upałów. Cieplejsze od średniej warunki panowały także w Arktyce, północno-wschodniej Rosji oraz w części Antarktydy.

Oceany blisko rekordów

Średnia temperatura powierzchni morza (SST) w pasie 60°S – 60°N osiągnęła w marcu 20,97°C, co stanowi drugi najwyższy wynik w historii dla tego miesiąca. Temperatury oceanów utrzymują się na wysokim poziomie od początku roku, zbliżając się do rekordowych wartości z 2024 r.

Obserwacje wskazują na możliwe przejście do warunków sprzyjających epizodowi El Niño w drugiej połowie 2026 r., co może wpłynąć na wzrost intensywności zjawisk ekstremalnych na świecie.

Na wykresie przedstawiono dzienną temperaturę powierzchni morza (SST, °C) uśrednioną dla obszaru oceanów między 60°S a 60°N. Kolorowe linie odpowiadają poszczególnym latom: 2023 (żółty), 2024 (pomarańczowy), 2025 (czerwony) oraz 2026 (ciemnoczerwony), natomiast lata 1979 – 2022 pokazano jako szare linie odniesienia. Przerywana linia szara oznacza średnią dzienną dla okresu referencyjnego 1991–2020.

Rekordowo niski zasięg lodu morskiego w Arktyce

W marcu 2026 r. zasięg lodu morskiego w Arktyce był najniższy w historii dla tego miesiąca i wyniósł 5,7% poniżej średniej z lat 1991 – 2020. Największe ubytki lodu odnotowano na Morzu Barentsa, w rejonie Svalbardu oraz na Morzu Ochockim.

Więcej o klimacie w marcu z uwzględnieniem kontekstu temperatury oceanu światowego w raporcie C3S

https://climate.copernicus.eu/sea-surface-temperatures-approach-record-levels-march